JCWeetje

Historische JCWeetjesWist-Je-DatjesRuimtekidsTechniek & WetenschapCultuurkriebelsKiddoeVariaarchief

Er komt alleen plastic bij, er gaat nooit iets af

Niets groeit nog op het veld, alles groeit in de supermarkt. Verpakt en wel. Veelal in kunststof. En zo zetten we wekelijks zakken en zakken plastic afval buiten. Elk jaar wordt 270 miljoen ton plastic geproduceerd. Op een klein deeltje na wordt deze kunststof gemaakt op basis van olie en aardgas. Plastic is niets anders dan fossiele delfstof die zwaar behandeld wordt om lange polymeerketens te vormen.

Plastic blijft plastic

In eerste instantie is dit proces onomkeerbaar: plastic vergaat niet. Nooit. De zaak kan niet worden afgebroken door de natuur. Er kan wel sprake zijn van fotodegradatie door de inwerking van het ultraviolette zonlicht. Maar dit is alleen het verbrokkelen van plastic tot minuscule schilfertjes. Plastic blijft plastic.

Plastic vergaat nooit en jaarlijks komen er miljoenen tonnen vers plastic in zee terecht

 

Zo drijft er in de Stille Oceaan in de ringvormige stroming tussen Japan en Californië een smurrie van honderden miljoenen ton plasticafval, in minuscule of zelfs microscopische bolletjes, die grif opgeslokt worden door plankton, vissen en vogels en uiteindelijk door mensen. En in heel die voedselketen blijft het plastic intact. En jaarlijks komen er miljoenen tonnen vers plastic in zee terecht (en ook op het land). Er komt alleen bij, er gaat nooit iets af.

Wat heet recyclage? We stapelen de wereld vol met plastic plantpotjes en verkeerspaaltjes

 

Een marginale fractie wordt gerecycleerd. In de huishoudelijke sfeer is dat een derde - je weet zelf goed genoeg dat de meeste verpakkingen niet in de blauwe zak mogen. Alleen polyethyleen (PET en HDPE flessen). En wat heet recyclage? De zaak wordt geperst tot plantpotjes en verkeerspaaltjes, waar we dan ook maar de wereld mee volstapelen.
Het gros van het plasticafval gaat in de verbrandingsoven, wat men dan ook recyclage durft noemen (“verbranding met warmterecuperatie”). En of je nu stort (in zee) of verbrandt (al of niet na een korte carrière als plantbakje) - blijft dat het hier om net zo’n fossiele brandstof gaat als stookolie, benzine en steenkool. Verbranding van plastic levert net zoveel CO2-uitstoot.

 

Schade voor milieu en klimaat

Niets van fossiele koolstof kan eigenlijk gerecycleerd worden. Altijd is er schade voor het milieu en het klimaat. Omdat we stoffen uit de ondergrond halen die onze moeder Natuur gedurende de voorbije miljoenen jaren netjes heeft opgeborgen. Steenkool, olie of plastic opdelven verstoort het fragiele evenwicht. En al die extra koolstof komt uiteindelijk in de atmosfeer als broeikasgas met opwarming en verstoring als gevolg.
Om te “recycleren”, om dus de kringloop van plastic (of aardolie) te sluiten zou je dat terug diep onder de grond moeten krijgen, maar zet dat maar uit je hoofd; dat lukt ons niet.

De term recyclage zou eigenlijk moeten gereserveerd worden voor stoffen die een bovengrondse kringloop doorlopen. Die niet van onderaf in de biosfeer gebracht worden. En dan komen we voor verpakking uit bij papier en karton, dat zich naadloos laat inschuiven in de grote koolstofcyclus in de biosfeer. Op voorwaarde natuurlijk dat elke verbruikte boom opnieuw aangeplant wordt. En ook op voorwaarde dat de cellulosevezels genoeg rondjes draaien door het gebruik van kringlooppapier en kringloopkarton.

Plastic buiten, kringloopkarton binnen

Want de productie van nieuw papier is niet probleemloos! Ten eerste worden schadelijke chemicaliën gebruikt om het hout kapot te maken. Ten tweede verbruikt de productie van nieuw papier tot vijf maal zoveel energie als de productie van kringlooppapier.

Papierfabrieken doen dan wel veel inspanningen om ook op dat gebied de kringloop te sluiten door de eigen houtafval als energiebron te verstoken, maar de sector valt toch nog veel te vaak terug op fossiele energie.

Tenslotte moet de groei van het verbruik van nieuw papier dringend omgekeerd worden om niet nog meer natuurbossen te laten vervangen door snelle en schrale boomplantages.

Op die twee punten ligt het kalf gebonden: onze wereld gaat kapot aan CO2-onbalans en dat is ontbossing en opstoken van fossiele brandstoffen. Dat moeten we keren door eerst en vooral plastic buiten te gooien en te kiezen voor kringloopkarton.

Uit je doppen kijken dus, volgende keer in de winkel!

 

Door www.drukindeweer.be

(Druk In De Weer kiest ervoor om enkel op kringlooppapier te drukken)